Rokjesdag in Suriname   

Tijdens de workshop creatieve activiteit van zaterdag 12 juni 2010 heeft Vanessa Arnhem samen met de meisjes van het JOG, een rok gehaakt. Vanessa verteld over Clarice en Myrtle die samen meededen aan de workshop (de namen zijn fictief om de privacy van de meisjes te respecteren).


Clarice die het haken onder de knie heeft, heeft Myrtle geleerd hoe ze dat moet doen. Ik ben heel trots op deze twee meisjes omdat ze elkaar onder steunen in bijna alles.Wat de ene niet kan leert de ander haar wel en dit gebeurt wederzijds. Clarice heeft op haar negende (ze is nu een jaar of 17) leren haken van haar grootmoeder. Echter, dit is de eerste keer dat ze een hele rok in elkaar heeft gehaakt. Eerder heeft ze wel een muts gemaakt voor een nichtje.


Voor Myrtle was het in het begin niet gemakkelijk. Ze maakte steeds fouten en moest elke keer weer opnieuw beginnen, maar ze bleef doorzetten en leerde het toch nog dezelfde dag. Ze geeft aan dat ze het haken in het begin nog niet goed onder de knie had. “Later ging het steeds beter en sneller.” Ze vindt het overigens een leuke bezigheid waarbij je voor een moment alleen gefocust bent op datgene waarmee je bezig bent en de problemen om je heen kan vergeten. Ze zegt dat ze het zal blijven proberen maar denkt niet dat ze er iets mee zal doen in de toekomst. Wel denkt ze dat het haken wat kan betekenen voor haar familie. Misschien kunnen ze er zelfs wat geld mee verdienen.


De rokjes zijn gehaakt van zwart, geel, groen en rode breigaren en zijn bewust erg kort gemaakt zodat ze gedragen kunnen worden met een legging onder de rok. De twee trotse meisjes willen graag hun rokjes dragen op de dag dat ze de gevangenis uit mogen!